• Slider-06.jpg
  • Slider-07.jpg
  • Slider-08.jpg
  • Slider-09.jpg
  • Slider-10.jpg
  • Slider-11.jpg
  • Slider-12.jpg
  • Slider-13.jpg
  • Slider-14.jpg
  • Slider-15.jpg

Najbliższe spotkanie Zespołu odbędzie się w  9 grudnia br 

(Msza św. o 17:30 i spotkanie na plebani).

 

OSIEMNASTE ZEBRANIE ZESPOŁU SYNODALNEGO

PODCZAS II SYNODU DIECEZJI KOSZALIŃSKO-KOŁOBRZESKIEJ

SZÓSTA i SIÓDMA SESJA SYNODALNA

A. SESJE SYNODALNE

Szósta sesja synodalna odbyła się 19 czerwca 2021 roku. Podjęto uchwały przygotowane przez Komisję ds. duchowieństwa (www.diecezjakoszalin.pl/files/media/pliki/Synod_uchwala_KD.pdf) oraz Komisję ds. osób konsekrowanych (www.diecezjakoszalin.pl/files/media/pliki/Synod_uchwala_KOK.pdf).

Siódma sesja synodalna odbyła się 25 września 2021 roku. Podjęto uchwały przygotowane przez Komisję ds. kultu Bożego (www.diecezjakoszalin.pl/files/media/pliki/Synod_uchwala_KKB.pdf) oraz Komisję ds. administracyjnych (www.diecezjakoszalin.pl/files/media/pliki/Synod_uchwala_KA.pdf).

Poniżej przedstawione zostały główne treści uchwały dotyczącej kultu Bożego. W wypowiedziach na ich temat warto się skupić zarówno na tym, co jest już realizowane w parafii, jak i podjąć kwestię tego, co należałoby dopiero wprowadzić w życie.

B. GŁÓWNE TREŚCI UCHWAŁY

  1. Zaleca się cykliczne przeprowadzanie w parafiach krótkich katechez liturgicznych wyjaśniających obrzędy oraz dłuższych katechez mistagogicznych pogłębiających zrozumienie liturgii w świetle wydarzeń zbawczych w powiązaniu z życiem chrześcijańskim. Okazją do tego mogą być wygłaszane kazania tematyczne dotyczące liturgii, nabożeństwa tygodniowe (np. Nowenna do Matki Bożej Nieustającej Pomocy) oraz związane z okresami roku liturgicznego (np. Gorzkie żale) czy miesiącami (majowe, czerwcowe, różańcowe). Brak takich katechez prowadzić może przede wszystkim do powierzchownego, a przez to także nieprzynoszącego owoców uczestnictwa w liturgii.
  2. Zaleca się utworzenie w każdej parafii zespołu liturgicznego, którego zadaniem będzie wspomaganie duszpasterzy w przygotowaniu liturgii i troska o jej poprawne sprawowanie. W skład zespołu powinni wchodzić: duszpasterze, przedstawiciele służby liturgicznej (m.in. akolici, nadzwyczajni szafarze Komunii św., lektorzy, starsi ministranci, organiści) i wspólnot parafialnych.
  3. Dla ukazania związku sakramentu chrztu z tajemnicą śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, zaleca się udzielać go podczas Wigilii Paschalnej lub w niedzielę. W wyznaczone niedziele należy udzielać sakramentu chrztu podczas Mszy z udziałem wspólnoty parafialnej. Zwyczajnym miejscem udzielania sakramentu chrztu jest kościół parafialny, w którym powinna znajdować się chrzcielnica. Zaleca się, aby była ona wyposażona w odpowiednie naczynie, aby można w niej było pobłogosławić wodę chrzcielną podczas Wigilii Paschalnej, a następnie tę wodę przechowywać.
  4. Eucharystia
  5. Podczas sprawowania Mszy należy unikać wszelkich form indywidualizmu i ściśle zachowywać normy Kościoła dotyczące celebracji Eucharystii.
  6. Zaleca się, aby w każdym kościele i kaplicy, w których sprawuje się Mszę – oprócz poświęconego lub pobłogosławionego ołtarza – znajdowała się ambona oraz miejsce przewodniczenia wyposażone w krzesło dla przewodniczącego i pulpit. Do obrzędów przypisanych miejscu przewodniczenia nie wolno wykorzystywać ani ołtarza, ani ambony.
  7. Najlepszą katechezą o Eucharystii jest sama Eucharystia dobrze celebrowana. Dlatego należy zabiegać o to, żeby przynajmniej jedna Msza niedzielna była sprawowana w formie bardziej uroczystej z udziałem pełnej asysty, użyciem kadzidła i wniesieniem Ewangeliarza.
  8. Należy zadbać o to, aby wierni podczas sprawowania Mszy św. zachowywali właściwe postawy
    i wykonywali gesty przewidziane w Ogólnym wprowadzeniu do Mszału rzymskiego.
  9. Pierwszej Komunii św. należy udzielać dzieciom w Okresie Wielkanocnym, zwłaszcza w niedziele tego okresu. Nie wolno jej udzielać podczas Mszy Wieczerzy Pańskiej w Wielki Czwartek.
  10. Zaleca się, aby czytania podczas Mszy wykonywali wierni świeccy: kobiety lub mężczyźni. Funkcja lektora nie może być powierzana dzieciom. Dotyczy to również Mszy z udziałem dzieci.
  11. Odczytywanie wezwań modlitwy wiernych nie należy do kapłana. Wygłasza je diakon, lektor lub inny wierny świecki. Można odczytanie wezwań zlecić kilku osobom. Wezwania powinny być nieliczne (co najmniej cztery, a najwyżej sześć) i zwięzłe. Modlitwa wiernych ma obejmować aktualne sprawy Kościoła, świata i miejscowej wspólnoty. Jej przygotowanie – zwłaszcza na niedziele – można zlecić parafialnemu zespołowi liturgicznemu.
  12. Należy wprowadzić zwyczaj przynoszenia przez wiernych darów do ołtarza. W procesji z darami – poza chlebem i winem do sprawowania Eucharystii – można przynosić tylko dary na potrzeby ubogich i kościoła. W procesji z darami należy zrezygnować z wszelkich darów symbolicznych.
  13. Zaleca się praktykę adoracji Najśw. Sakramentu w ciszy, która powinna odbywać się w każdej parafii przynajmniej raz w miesiącu, np. w pierwszy czwartek. Wskazane jest, aby adoracja odbywała się częściej, a nawet codziennie, w określonych godzinach, także po wieczornej Mszy. Wystawienie Najśw. Sakramentu może się odbywać tylko wtedy, gdy zapewni się udział w nim odpowiedniej liczby wiernych. Należy bezwzględnie zadbać o to, aby Najśw. Sakrament wystawiony do adoracji – nawet na krótki czas – nie pozostawał bez należytego nadzoru i obecności wiernych.
  14. Z troski o tajemnicę spowiedzi i dla ułatwienia wiernym jej przeżycia, zaleca się umieszczenie
    w kościołach konfesjonałów zamykanych. Należy zadbać o to, aby godziny spowiedzi były dostosowane do możliwości czasowych penitentów. Należy starać się o właściwy sposób informowania wiernych o czasie sprawowania sakramentu pokuty: umieszczenie ogłoszenia
    w widocznym miejscu, dostępność informacji na stronie internetowej parafii, unikanie zmian
    w ustalonym porządku. Zaleca się takie formowanie wiernych, aby korzystali z sakramentu pokuty poza Mszą. W związku z tym, należy w każdej parafii stworzyć taką możliwość, dając okazję do spowiedzi przed rozpoczęciem Mszy, a w określone dni także w godzinach niezwiązanych bezpośrednio z Mszą. Zaleca się, aby w mniejszych parafiach duszpasterze zapraszali regularnie
    (np. co miesiąc lub kwartał) innych kapłanów, aby wierni mieli możliwość wyboru spowiednika.
  15. Warto utrzymać lub wprowadzić praktykę udzielania sakramentu namaszczenia chorych podczas Mszy sprawowanej w Światowym Dniu Chorego. Należy również przemyśleć możliwość organizowania parafialnego dnia chorego wiosną lub latem, gdy warunki atmosferyczne bardziej sprzyjają przybyciu chorych do kościoła. Należy zachować zwyczaj odwiedzania chorych w pierwsze piątki lub pierwsze soboty miesiąca. Jeśli chory wyraża wolę częstszego niż raz w miesiącu przyjmowania Komunii św., należy dać mu taką możliwość. W zanoszeniu Komunii św. chorym kapłanów powinni wspomagać akolici i nadzwyczajni szafarze Komunii św.
  16. W przeżywaniu celebracji sakramentu małżeństwa można obecnie zauważyć powierzchowność
    i przesadne akcentowanie elementów drugorzędnych. Dlatego należy wyraźniej ukazywać teologiczny sens przymierza małżeńskiego i unikać dodawania – choćby w celu przypodobania się narzeczonym i ich gościom – elementów świeckich, czysto zewnętrznych i sprzecznych z duchem liturgii (np. pocałunki, oklaski).
  17. Przy okolicznościowym dekorowaniu kościołów – także z okazji Mszy ślubnych i Pierwszych Komunii św. – należy zachować umiar i szlachetną prostotę. Elementy dekoracyjne nie powinny rozpraszać ani prowokować uczestników liturgii. Najlepszym elementem dekoracyjnym wnętrz kościołów są żywe, cięte kwiaty ustawione w umiejętny sposób i w odpowiednim miejscu, raczej nie na mensie ołtarza. Nie należy używać do dekoracji dodatkowych świec czy innych źródeł światła, rozmieszczanych w różnych miejscach kościoła lub kaplicy, gdyż płonące świece mają podczas liturgii określone zadanie i miejsce. Nie należy również stosować elementów dekoracyjnych obcych liturgii, m.in. banerów i slajdów. Dekoracje okresowe (np. szopka bożonarodzeniowa) powinny być umieszczane poza prezbiterium. W Wielkim Poście surowość wnętrza kościoła wynikająca z braku dekoracji kwiatowych jest wystarczającym znakiem wskazującym na charakter tego okresu.