Osoba odpowiedzialna: Mirosława Nocek.

Opiekun ks. Proboszcz

Dobre i poprawne czytanie jest sztuką. Tym bardziej publiczne czytanie słowa Bożego, oznajmienie go w zgromadzeniu liturgicznym wymaga pewnego kunsztu. Nikt dotąd nie posiadał takiej sztuki na tyle, aby nie mógł jej bardziej doskonalić ani ulepszać. Przed każdym lektorem, który wykonuje w czasie sprawowania Eucharystii własną funkcję liturgiczną, stoi więc obowiązek pilnego zdobywania sztuki czytania słowa Bożego. Swoją wzniosłą, zaszczytną i odpowiedzialną posługę powinien on spełnić z należną czcią i miłością do Pisma św. aby wypowiadane słowo Boże, jako ,,żywe i skuteczne.”

LEKTORZY

Historia posługi lektora

W kościele łacińskim do 1972 r. było to drugie z 4 niższych święceń (ostiariat, lektorat, egzorcystat i akolitat) udzielane kandydatowi do kapłaństwa w czasie formacji seminaryjnej. 15 sierpnia 1972 r. papież Paweł VI w dekrecie Ministeria Quedam zniósł święcenia niższe w kościele łacińskim, ustanawiając w zamian posługi lektora i akolity.

Obecnie wyróżniamy dwa rodzaje posługi lektorskiej:

Lektor - alumn seminarium duchownego. Z reguły lektorami ustanawiani są klerycy na III roku formacji seminaryjnej. Poza regularnymi posługami, lektor-kleryk może m.in. święcić potrawy wielkanocne w Wielką Sobotę.

Lektor świecki. Lektorzy świeccy przygotowują się z reguły do swojej posługi przez uczestnictwo w kursie lektorskim. Kurs taki obejmuje wykłady z podstaw liturgiki, biblistyki i teologii, a także warsztaty z fonetyki i śpiewu.

W czasie obrzędu ustanawiania lektora, biskup wręcza mu Pismo Święte na znak władzy oficjalnego głoszenia Słowa Bożego.

Posługa lektora w kościele katolickim wiąże się przede wszystkim z odczytywaniem podczas Mszy św. i nabożeństw wszystkich czytań za wyjątkiem Ewangelii.

Ponadto lektor może odczytywać modlitwę powszechną podczas liturgii;

Jeśli nie ma kantora lektor może wykonać psalm responsoryjny.

 

Bieżące komentarze do czytań:

ZESŁANIE DUCHA ŚWIĘTEGO                                                                                   31 maja 2020

Jak Duch Święty działa w nas – w Kościele? Na to pytanie odpowiedź przynosi liturgia Słowa dzisiejszej niedzieli. Fragment z Dziejów Apostolskich kładzie nacisk na zjednoczenie Kościoła w modlitwie. Wtedy przychodzi Duch Święty, który sprawia, że są głoszone wielkie dzieła Boże w języku każdego, kto słyszy słowo. Święty Paweł zwraca uwagę na to, że Duch Święty uzdalnia do wyznania, że Jezus jest Panem. On tworzy wspólnotę: harmonię osób i darów. Jednoczy z Panem Bogiem i między sobą. Działa dla dobra wszystkich. Słowa Ewangelii przypominają, że Duch Święty pochodzi od Ojca i Syna, i dzięki Niemu przychodzi do nas łaska.

Niech Duch Święty działa w naszych sercach, kiedy będziemy słuchali słowa Bożego. Niech rozpala w nas ogień Bożej miłości.

 

NAJŚWIĘTSZEJ TRÓJCY                                                                                           7 czerwca 2020

Liturgia Słowa przeznaczona na dzisiejszą uroczystość Najświętszej Trójcy mówi o miłości, która jest w Bogu, i która udziela się ludziom. Pan Bóg wysłuchał modlitwy Mojżesza i towarzyszył swemu ludowi, bo jest Bogiem pełnym miłosierdzia i łagodności, niechętnym do gniewu, ale pełnym łaski i wiernym.

Jest miłością i nas jednoczy. Jesteśmy w Sercu Trójcy Najświętszej, jak zdaje się mówić Święty Paweł w Drugim Liście do Koryntian.

Miłość wyraża się w darze z siebie. W tym, że Pan Bóg chce nas w swoim Synu oczyścić i nadać godność swojego dziecka.

Wysłuchajmy teraz z uwagą i miłością słowa Bożego, abyśmy umieli odpowiadać na nie z radością i hojnością serca, naśladując Pana Boga w miłości każdego dnia.